Sabun Krallığı

Arda banyoyu hiç sevmezdi. Annesi “Banyo zamanı!” dediğinde hemen saklanacak bir yer arar, oyuncaklarının arkasına gizlenir ya da odasının kapısını kapatırdı. Ona göre banyo yapmak, oyun oynamak yerine yapılması gereken sıkıcı bir işti. Oysa annesi her seferinde gülümseyerek, “Temizlik bizi güçlü yapar.” derdi. Arda ise bunun ne demek olduğunu hiç anlamazdı.

Bir akşam yine aynı şey oldu. Annesi küveti köpüklerle doldurmuştu. Banyodan mis gibi sabun kokusu geliyordu. Arda isteksizce içeri girdi. Ayağını yere sürüyerek yürüdü, yüzünü buruşturdu. “Keşke banyoya girmek zorunda olmasaydım.” diye mırıldandı.

Tam o sırada ayağı sabuna değdi. Sabun bir anda kaydı. Arda dengesini kaybetti ve “Aaa!” diye bağırarak küvete düştü. Ama bu sıradan bir düşüş değildi. Köpükler bir anda dönmeye başladı. Sanki küçük bir fırtına oluşmuştu. Küvetin içindeki su parladı, köpükler girdap gibi döndü ve Arda kendini aşağı doğru çekilen bir tünelin içinde buldu.

Bir an sonra yumuşacık bir köpük yığınının üzerine düştü. Gözlerini açtığında gördüğü şey karşısında şaşkına döndü. Etrafı dev sabun kaleleriyle doluydu. Köpüklerden yapılmış kuleler gökyüzüne kadar yükseliyordu. Yollar bembeyaz köpüklerle kaplıydı. Her yer mis gibi sabun kokuyordu.

Tam o sırada yanından bir grup diş fırçası geçti. Evet, bildiğin diş fırçaları… Ama yürüyebiliyorlardı! Küçük zırhlar giymişlerdi ve ellerinde minik kalkanlar taşıyorlardı. Bir tanesi Arda’yı fark edip durdu ve “Durun!” diye seslendi. Diş fırçası askerleri bir anda Arda’nın etrafını sardı. Hepsi merakla ona bakıyordu. İçlerinden biri, “Bu bir insan!” dedi.

Arda şaşkınlıkla etrafına bakıyordu. “Ben… Ben neredeyim?” diye sordu.

Askerlerden biri gururla konuştu: “Burası Sabun Krallığı.”

Tam o anda gökyüzünden yumuşak bir ses duyuldu: “Korkma küçük misafir.”

Arda başını kaldırdı. Köpükten yapılmış büyük bir tahtın üzerinde ışıl ışıl parlayan bir sabun duruyordu. Üzerinde taç vardı. Sabun Kraliçesi, “Ben Sabun Kraliçesi’yim.” dedi. Arda ağzı açık bir şekilde etrafa bakıyordu ve “Banyodaki eşyaların gerçekten yaşadığı bir yer mi burası?” diye sordu.

Kraliçe gülümsedi: “Evet. İnsanlar temiz kaldıkça bizim krallığımız güçlenir. Ama son zamanlarda büyük bir tehlike ortaya çıktı.”

Tam o sırada uzaklardan uğultular geldi. Kara renkli, çamur gibi yaratıklar ufukta görünmeye başladı. Köpük kulelerinin etrafına doğru ilerliyorlardı. Diş fırçası askerleri hemen dizildi ve “Hazır olun!” diye bağırdılar.

Arda korkuyla sordu: “Onlar da ne?”

Kraliçe üzgün bir sesle cevap verdi: “Onlar mikroplar. İnsanlar ellerini yıkamadığında, dişlerini fırçalamadığında ve banyo yapmadığında güçlenirler.”

Bir anda gökyüzü karardı. Mikroplar köpük duvarlara saldırmaya başladı. Diş fırçası askerleri kalkanlarını kaldırdı. Şampuan şişeleri büyü yapar gibi köpükler püskürttü. Havlu devleri ağır adımlarla yürüyerek kapıları korudu. Ama mikroplar çok fazlaydı. Arda kalbinin hızlı hızlı attığını hissetti ve “Onları nasıl durdurabiliriz?” diye sordu.

Sabun Kraliçesi ona baktı. “Krallığımızın gücü insanların temizliğinden gelir.”

Arda bir an düşündü. Sonra aklına bir şey geldi. “Ben… Yardım edebilirim!” diyerek diş fırçası askerlerinin yanına koştu. Bir köpük kalkanı aldı ve onların yanında durdu. Mikroplar yaklaşırken Arda yüksek sesle bağırdı: “Sabun gücü!”

Şampuan büyücüleri köpük fırtınası oluşturdu. Havlu devleri mikropları geri itti. Diş fırçası askerleri cesurca savaştı. Ama yine de mikroplar durmadan geliyordu. Sabun Kraliçesi Arda’ya yaklaştı ve yumuşak bir sesle, “Gerçek çözüm burada değil, gerçek dünyada.” dedi.

Arda şaşkınlıkla baktı. “Ne demek istiyorsun?”

Kraliçe gülümsedi. “Sen temiz kaldıkça, ellerini yıkadıkça ve dişlerini fırçaladıkça krallığımız güçlenir.”

Bir anda köpükler tekrar dönmeye başladı. Arda kendini yeniden girdabın içinde buldu. Sonra gözlerini açtı. Küvetteydi. Her şey sanki bir rüyaymış gibiydi. Ama Arda artık farklı hissediyordu. Sessizce sabunu eline aldı. Ellerini güzelce yıkadı. Dişlerini fırçaladı. Banyosunu yaptı. Tam musluğu kapatırken kulağına çok küçük bir ses geldi: “Teşekkür ederiz, kahramanımız.”

Arda şaşkınlıkla sabuna baktı. Sabunun üzerinde minicik bir köpük parladı. Arda gülümsedi. O günden sonra Arda banyodan hiç kaçmadı. Çünkü artık biliyordu ki temiz kaldıkça sadece kendini değil, Sabun Krallığı’nı da koruyordu.