Uzak diyarlarda, buzlarla kaplı geniş bir kıtanın kıyısında büyük bir penguen kolonisi yaşardı. Bu penguenler birbirleriyle dostça geçinir, birlikte balık avlar ve uzun kış gecelerinde bir araya gelerek sohbet ederlerdi. Koloninin en yaşlısı olan Bilge Penguen, her konuda dikkatli düşünmeyi öğütlerdi. Genç penguenler ise yeniliklere karşı oldukça meraklıydı.
Bir gün, meraklı penguenlerden biri olan Pati, kıyıya yakın bir yerde garip bir taş buldu. Taş, diğer taşlardan farklı görünüyordu. Hafifçe parlıyor ve çevresindeki buzu eritiyordu. Pati şaşkınlıkla taşı inceledi. Eriyen buzun altında küçük balıklar ortaya çıkıyordu. Bu durum onu çok sevindirdi. Hemen koloninin yanına koştu ve bulduğu taşı arkadaşlarına gösterdi.
Penguenler taşı görünce hayrete düştü. Gençlerden biri, “Bu taş harika! Onun sayesinde daha kolay balık bulabiliriz.” dedi. Bir başkası ise, “Kışın üşümeyiz. Çevremizi ısıtırız.” diye ekledi. Herkes taşın faydalarından söz ediyor, heyecanla planlar yapıyordu.
O sırada Bilge Penguen sessizce taşı incelemeye başladı. Bir süre düşündükten sonra, “Bu taş gerçekten ilginç. Ancak her faydalı görünen şeyin zararlarını da düşünmeliyiz.” dedi. Genç penguenler bu sözlere pek önem vermedi. Onlara göre taş, yalnızca iyilik getiriyordu.
Ertesi gün penguenler taşı koloninin merkezine yerleştirdi. Taş çevresindeki buzları yavaş yavaş eritmeye başladı. İlk günlerde her şey yolunda görünüyordu. Balık bulmak kolaylaşmış, hava biraz daha ılık olmuştu. Genç penguenler mutlulukla, “Bilge Penguen gereksiz yere endişelenmiş.” diyordu.
Ancak günler geçtikçe beklenmedik sorunlar ortaya çıktı. Eriyen buzlar nedeniyle bazı yuvalar zarar gördü. Penguen yavrularının oynadığı alanlarda küçük su birikintileri oluştu. Birkaç yavru kayıp düştü ve korktu. Üstelik balıklar da sürekli yer değiştirmeye başladı. Çünkü yaşam alanları değişiyordu.
Bir akşam kolonide büyük bir toplantı yapıldı. Genç penguenlerden biri üzgün bir sesle, “Taşın bu kadar soruna yol açacağını düşünmemiştik.” dedi. Başka bir penguen ise, “Başlangıçta her şey çok güzeldi. Şimdi ise buzlarımız eriyor.” diye konuştu.
Bilge Penguen sakin bir şekilde söze başladı. “Bir şeyin yalnızca yararına bakarsak hata yapabiliriz. Akıllı olmak, hem faydayı hem de zararı değerlendirmektir.” dedi. Penguenler dikkatle onu dinledi. Çünkü yaşananlar, onun sözlerini doğruluyordu.
Toplantının ardından bütün penguenler birlikte çözüm aradı. Taşı tamamen kullanmaktan vazgeçmek istemiyorlardı. Çünkü gerçekten bazı yararları vardı. Ancak zarar vermesine de izin veremezlerdi. Uzun tartışmalar sonunda taşı koloniden uzak, güvenli bir bölgeye taşımaya karar verdiler. Böylece yalnızca ihtiyaç duyduklarında ondan yararlanabileceklerdi.
Ertesi gün tüm penguenler iş birliği yaptı. Büyük bir çabayla taşı yeni yerine götürdüler. Zamanla buzlar yeniden güçlendi, yuvalar onarıldı ve yaşam eski düzenine kavuştu. Penguenler artık taşı daha dikkatli kullanıyordu. Her kararın sonuçlarını düşünmeyi öğrenmişlerdi.
O günden sonra Bilge Penguen’in sözleri kolonide sık sık hatırlanır oldu. Genç penguenler bir yenilikle karşılaştıklarında hemen heyecana kapılmıyor, önce onun iyi ve kötü yönlerini değerlendiriyordu. Çünkü yalnızca faydaya bakmanın yeterli olmadığını anlamışlardı.
Bu nedenle penguenler uzun yıllar boyunca huzur içinde yaşadı. Kararlarını düşünerek aldılar ve karşılaştıkları sorunları birlikte çözdüler.
