Bir varmış, bir yokmuş… Gökyüzünün pırıl pırıl parladığı, ağaçların dans ettiği, her köşesinden cıvıltıların yükseldiği büyük bir ormanda minik bülbül Bibi yaşarmış.
Bibi, sabahları ormanı uyandıran şarkılar söyler, herkes güne onun melodileriyle başlarmış. Fakat bir sabah Bibi uyandığında… “Öhöm öhöööm!” diye öksürmüş. Bir daha denemiş: “öhööööm!”
“Yoksa… Şarkı söylemeyi unuttum mu?” diye korkmuş.
Bir süre daha denemiş ama sesi hiç çıkmamış.
“Hayır, galiba şarkı söylemeyi değil… Sesimi kaybettim!” demiş.
Bibi’nin Yardım Arayışı
Bibi çok üzülmüş, çünkü şarkı söylemeyi her şeyden çok severmiş. Hemen kanat çırparak ormanda yardım aramaya başlamış.
İlk olarak göl kenarında güneşlenen Kaplumbağa Tosi’ye gitmiş.
“Tosi, sesimi kaybettim! Ne yapacağım?” demiş.
Tosi gülümseyip,
“Ben ağır ağır yürürüm, sesi pek anlamam ama belki sıcak su iyi gelir.” demiş.
Bibi sıcak suyu denemiş ama nafile, sesi hâlâ yokmuş.
Bibi sonra dallar arasında zıp zıp sıçrayan Tavşan Cikcik‘e gitmiş.
“Belki havuç suyu sesini açar!” diye zıplamış Cikcik.
Bibi havuç suyu içmiş, hatta biraz zıplamayı bile denemiş ama sesi yine gelmemiş.
Ardından, ağaçların tepesinde sallanan Maymun Momo’ya uçmuş.
Momo, “Ben yüksek sesle bağırınca açılıyor, sen de dene!” demiş.
Bibi var gücüyle bağırmış:
“AAAAA!”
Ama sadece çok komik bir hırıltı çıkmış. Momo bile kahkahalara boğulmuş.
Ormanın Bilgesi Baykuş’un Çözümü
Sonunda Bibi, ormanın en bilge canlısı Baykuş Luna’ya gitmiş.
Luna onu yumuşak bir sesle karşılamış:
“Canım Bibi, sesin kaybolmamış. Sadece çok yorulmuş. Sen her gün şarkı söylüyorsun, ses tellerin biraz mola istiyor.”
Bibi şaşırmış:
“Ama şarkı söylemeyi çok seviyorum!”
Luna gülümsemiş:
“Sevmen kötü değil. Ama her güzel şey gibi şarkı söylemenin de bir dinlenme zamanı vardır. Bugün şarkı söyleme, bolca su iç, nefes al, biraz uyku uyu. Yarın göreceksin, sesin eski hâline dönecek.”
Büyük Geri Dönüş
Bibi, Luna’nın dediklerini yapmış. O gün hiç konuşmamış, sessizce dinlenmiş. Ertesi sabah gözlerini açtığında derin bir nefes almış ve…
“Çiğdemler açmış dağlardaaa…🎵”
diye tertemiz bir ses çıkmış!
Bibi sevinçle tüm ormanda uçmuş. Hayvanlar onu alkışlamış.
“BİBİ GERİ DÖNDÜ!” diye bağırmış Momo.
“Şarkın nefis olmuş!” diye eklemiş Tavşan Cikcik.
Kaplumbağa Tosi bile hayretle başını kaldırmış:
“Demek dinlenmek işe yarıyor!” demiş.
Masalın Sonu, Ormanın Mutlu Şarkısı
O günden sonra Bibi şarkı söylemeye devam etmiş ama artık arada bir durup dinlenmeyi de unutmamış. Çünkü bilirmiş ki en güzel ses, kendine iyi bakınca ortaya çıkarmış.
Ve böylece orman yine Bibi’nin melodileriyle dolmuş.
Gökkuşakları çıkmış, yapraklar dans etmiş, hayvanlar neşeyle gülümsemiş.
Gökten üç elma düşmüş: Biri bu masalı okuyana, biri yazana, biri de sesine iyi bakmayı unutmayan tüm küçük bülbüllere. 🐦✨
Daha fazla hayvan masalı (fabl) okuyun: Hayvan Masalları
Ebeveyn Notu:
Bu masal, çocuklara sesini kaybeden bülbülün yardım arayışı üzerinden dinlenmenin önemi, yardımlaşma ve çözüm arama gibi değerleri eğlenceli bir dille anlatır. Masalı okuduktan sonra “Sence Bibi neden sesini kaybetti?”, “Sen olsan hangi hayvandan yardım isterdin?”, “Dinlenmenin önemli olduğu başka durumlar aklına geliyor mu?” gibi sorular yönelterek çocuğunuzun hem düşünmesini sağlayabilir hem de masalın mesajını pekiştirebilirsiniz.
