Bir varmış bir yokmuş… Uzak diyarlarda, yemyeşil ağaçların gökyüzüne değdiği, kuşların şarkılar söylediği, Bilge Orman adında büyülü bir orman varmış. Bu ormanda her hayvan barış içinde yaşar, doğaya zarar vermeden hayatını sürdürürmüş.
Ormanda dört çok iyi arkadaş yaşarmış:
Minik Tavşan Pamuk,
Cesur Sincap Fındık,
Meraklı Kirpi Diken,
Neşeli Kaplumbağa Tosbi
Bu dörtlü her gün birlikte oynar, keşifler yapar, yeni şeyler öğrenmeye çalışırmış. En çok sevdikleri şey ise ormanın tam ortasında yaşayan Bilge Baykuş Ulu’yu ziyaret etmekmiş. Ulu, hem çok yaşlı hem de çok bilgiliymiş. Ne zaman bir sorunları olsa ona giderlermiş.
Bir sabah dört arkadaş ormanda oynarken, bir gariplik fark etmişler. Deredeki su çok azalmış, bazı balıklar çırpınıyormuş. Ağaçlardan birkaçının yaprakları sararmaya başlamış. Fındık hemen “Bu normal değil!” demiş. Pamuk, “Haydi hemen Bilge Baykuş Ulu’ya gidelim!” diye önermiş.
Ulu, dalların arasından gözlüğünü düzeltip arkadaşlara bakmış: “Çocuklar, bu ormanın dengesi bozulmuş. Çünkü birileri doğayı kirletmeye başlamış. Ormanın dışından gelen bazı insanlar çöplerini buraya bırakıyorlar. Eğer bir şey yapmazsak ormanımız hasta olacak.”
Tosbi endişeyle sormuş: “Biz ne yapabiliriz ki Ulu? Biz sadece küçücük hayvanlarız.”
Bilge Baykuş gülümseyerek cevaplamış: “Unutmayın, küçük olmak, etkisiz olmak demek değildir. Bilgi, birlik ve cesaretle çok şey başarabilirsiniz.”
Dört arkadaş hemen bir plan yapmış. Önce çöpleri toplayarak başlamışlar. Sonra dere kenarına “Su Hayattır, Kirletme!” yazılı küçük tabelalar yerleştirmişler. Fındık ağaca tırmanıp ormanın girişine uyarı işareti koymuş:
“Orman dostundur, ona zarar verme.”
Diken, çevredeki hayvanlara doğayı korumanın önemini anlatmaya başlamış. Hatta bir “Temiz Orman Kulübü” kurmuşlar. Tosbi de dışarıdan gelen insanlara mektup yazmak için uğraşmış. Ulu’nun yardımıyla bir posta güvercini bulmuşlar ve mektuplarını köylere göndermişler.
Orman yeniden canlanmaya başlamış. Sular yükselmiş, ağaçlar yemyeşil olmuş, hayvanlar neşeyle şarkılar söylemiş. Dışarıdan gelen insanlar da çocukların mektubundan çok etkilenmiş. Artık çöplerini bırakmıyor, ormanı gezdikten sonra temizlik yapıyorlarmış.
Bilge Baykuş Ulu bir gün şöyle demiş: “Siz dört küçük dost, bu ormanın kahramanlarısınız. Doğayı korumak herkesin görevi ama siz bunu en güzel şekilde başardınız.”
Pamuk, Fındık, Diken ve Tosbi doğayı korumanın ne kadar önemli olduğunu anlamışlar. O günden sonra hem eğlenmişler, hem de öğrendiklerini diğer hayvanlarla paylaşmışlar. Herkes doğaya biraz daha dikkat etmeye başlamış.
Ve Bilge Orman, hep yaşasın diye dostlukla, sevgiyle ve bilgiyle korunmuş.
Gökten üç elma düşmüş:
Biri anlatana, biri dinleyene, biri de doğayı koruyan güzel yüreklere.
Daha fazla hayvan masalı okuyun: Hayvan Masalları
