Hakan, kurabiyeleri çok seven bir çocuktu. Annesi her hafta sonu mutfakta mis gibi kokan kurabiyeler yapar, Hakan da sabırsızlıkla onların pişmesini beklerdi. Kurabiyeler fırından çıkar çıkmaz Hakan hemen tabağı kapar ve odasına götürürdü. Kimseyle paylaşmayı sevmez, hepsini tek başına yemek isterdi.
Bir gün annesi yine lezzetli kurabiyeler yaptı. Hakan kurabiyeleri alıp odasına giderken kardeşi Elif ona bakıp “Ben de bir tane alabilir miyim?” diye sordu. Hakan hemen başını sallayıp “Hayır, bunlar benim!” dedi. Elif üzülse de bir şey söylemeden mutfağa geri döndü.
Hakan odasında kurabiyelerini saydı ve yemeye başladı. Bir tane yedi, sonra bir tane daha aldı. Ama tabağa baktığında bir kurabiyenin eksik olduğunu fark etti. Şaşkınlıkla “Az önce burada daha fazlaydı!” dedi. Odayı dikkatle kontrol etti ama kimse yoktu.
Hakan biraz korktu ama kurabiyelerini yemeye devam etti. Bir süre sonra tabağa baktığında yine bir kurabiyenin kaybolduğunu gördü. Bu sefer daha da şaşırdı ve “Kurabiyelerim nereye gidiyor?” diye sordu. Kalbi biraz hızlı atmaya başlamıştı.
O sırada hafif bir ses duydu. Sanki kurabiyeler fısıldıyordu. Hakan dikkatle dinledi ve “Paylaşmayı öğrenmelisin.” diyen ince bir ses işitti. Hakan gözlerini kocaman açtı ve “Kim konuşuyor?” diye sordu ama cevap gelmedi.
Hakan biraz düşündü. Kardeşinin üzgün yüzünü hatırladı. Belki de kurabiyeler gerçekten onunla konuşuyordu. Tabağa baktı ve kalan kurabiyeleri saydı. Eğer paylaşmazsa hepsi kaybolacak gibiydi.
Hemen mutfağa gitti ve Elif’in yanına oturdu. Elif hâlâ biraz üzgündü. Hakan ona bakıp “İstersen kurabiyelerimi seninle paylaşabilirim.” dedi. Elif’in yüzü bir anda güldü ve “Gerçekten mi?” diye sordu. Hakan gülümseyerek “Evet, birlikte yiyelim.” dedi.
İkisi birlikte masaya oturdu ve kurabiyeleri paylaştılar. Hakan bu sefer kurabiyelerin kaybolmadığını fark etti. Aksine, paylaşınca daha mutlu hissettiğini anladı. İçinden “Demek ki paylaşmak daha güzelmiş.” dedi.
O günden sonra Hakan kurabiyelerini asla tek başına yemedi. Her zaman kardeşiyle ve arkadaşlarıyla paylaştı. Artık kurabiyeler hiç kaybolmadı ve Hakan paylaşmanın en tatlı şey olduğunu öğrendi.
Daha fazla kısa masal okumak ister misiniz? Hemen tıklayın: Kısa Masallar
📝 Ebeveyn Notu
| 🎯 Masalın Amacı | Paylaşma ve empati becerisini geliştirmek. |
| 💬 Sohbet Soruları | “Sen olsan kurabiyelerini paylaşır mıydın?”, “Hakan kurabiyelerini paylaşınca neler değişti?” |
| 💡 Küçük Tavsiye | Günlük hayatta paylaşma fırsatları oluşturun. |
| 🛡️ Hassas Nokta | Çocuğu zorlamadan model olarak öğretin. |
